Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Τράπεζα θεμάτων, του Στέλιου Μαρίνη

Μια ακόμη πτυχή του πολέμου ενάντια στα δικαιώματα του λαού
Όταν είσαι καθηγητής Πανεπιστημίου, αρκεί να μη χάνεις ώρες διδασκαλίας για να ολοκληρώσεις τη διδασκαλία του μαθήματός σου μέσα στο Ακαδημαϊκό έτος. Θεωρείται δεδομένο ότι η ακαδημαϊκή διδασκαλία περιορίζεται στην καλή παρουσίαση του μαθήματος. Ο καθηγητής διδάσκει. Αν περισσέψει χρόνος απαντά σε ερωτήσεις, οι δε..... απαντήσεις του μπορεί κάλλιστα να είναι απλώς παραπομπή σε πηγές – βιβλιογραφία. Την ευθύνη να μάθουν το διδασκόμενο αντικείμενο έχουν οι φοιτητές.
Η μεταφορά, όμως, του μοντέλου αυτού στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ακυρώνει κάθε παιδαγωγική αρχή. Χιλιάδες έρευνες πρέπει να πάνε στα αζήτητα, η δε επιστήμη της παιδαγωγικής συνολικά καθίσταται άχρηστη για τους εκπαιδευτικούς του Λυκείου.

Κατ’ επανάληψη ο Υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι η τράπεζα θεμάτων είναι «ένα μέσο πίεσης για την ολοκλήρωση του διδακτικού έργου των εκπαιδευτικών, για το οποίο και θα αξιολογούνται σε περίπτωση αποκλίσεων». Αυτό, στη σχολική πραγματικότητα, υλοποιείται μόνο με ακαδημαϊκή διδασκαλία. Σε όλα τα μαθήματα η διδακτέα ύλη «δεν βγαίνει» και σχεδόν ποτέ στο παρελθόν δεν έχει διδαχτεί ολόκληρη σε κανένα σχολείο δημόσιο ή ιδιωτικό.

Το ερώτημα είναι αν η απόφαση αυτή είναι «τεχνική» ή «πολιτική». Την απάντηση τη δίνει έμμεσα ο ίδιος ο κ. Υπουργός με την επιμονή του να προχωρήσει από φέτος η διαδικασία της Τράπεζας Θεμάτων, παρά τις αντίθετες απόψεις όλων, συμπεριλαμβανομένων των Σχολικών Συμβούλων σχετικά με τον όγκο της ύλης.

Αν λοιπόν η επιλογή είναι πολιτική, πρέπει να απαντήσουμε τι στόχο έχει. Νομίζω ότι είναι προφανής: Μόνο οι μαθητές που εισέρχονται στο Λύκειο με υψηλό εκπαιδευτικό υπόβαθρο ή όσοι έχουν τη δυνατότητα ακριβών ιδιαίτερων φροντιστηρίων να μπορούν να παρακολουθήσουν το σχολείο. Μόνο αυτοί μπορούν να τα καταφέρουν να μάθουν υπό αυτές τις διδακτικές συνθήκες.

Όμως δεν πρέπει να μας διαφεύγει και το δεύτερο μέρος της δήλωσης του κ. Αρβανιτόπουλου: «Οι εκπαιδευτικοί θα αξιολογούνται σε περίπτωση αποκλίσεων». Το να «βγάλεις» την ύλη είναι αξία. Το να μορφώσεις μαθητές είναι απλώς ξεπερασμένη ιδεοληψία. Ας τα σκεφτούν όλα αυτά όσοι έχουν ακόμη την ψευδαίσθηση των «success story».

1 σχόλιο:

  1. Συμπληρωματικά στα όσα καταγράφονται στη λίστα:

    Η "τράπεζα θεμάτων" αποτελεί μια καθαρή μορφή "πιστοποίησης" και όχι "αξιολόγησης" (με την πρωτεύουσα - κυριολεκτική της σημασία και όχι με την "τιμωρητική" - απαξιωτική της, που η νεοφιλελεύθερη διαστροφή την εννοεί).

    Με αυτόν τον τρόπο "εξέτασης" των μαθητών αυτοματοποιείται σιγά - σιγά η "πιστοποίηση" των κλασμάτων γνώσης που αποκτώνται και στο τέλος θα μπορεί να γίνεται και η βαθμολόγηση από υπολογιστικά συστήματα, καταργώντας κάθε παιδαγωγική - γνωσιακή λειτουργία και, εννοείται, βάζοντας στο περιθώριο τον ανθρώπινο παράγοντα - δάσκαλο - εκπαιδευτικό!

    Παρόμοια συστήματα εισηγούνται οι "σοφοί" του Υπ. Παιδείας για την "πιστοποίηση" επαγγελματικών προσόντων και εφαρμόζονται ήδη για την απόκτηση πιστοποιητικού γλωσσομάθειας, πληροφορικής (ECDL), την απόκτηση άδειας οδήγησης (σήματα ΚΟΚ) κ.λπ.

    Δεν είναι μακριά η εποχή που θα εισαχθούν οι "πιστωτικές" μονάδες (κλάσματα γνώσης = τυποποιημένα "χάπια") και στη Β' Βάθμια εκπαίδευση (όπως τα ECTS στην Γ' Βάθμια) για να ολοκληρωθεί ο ευτελισμός και η πλήρης διάλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όχι μόνο στη φάση της "εξέτασης" αλλά και σ' αυτή της διδασκαλίας ... Οι μαθητές (και κυρίως οι γονείς τους) θα απαιτούν να "διδαχθούν" τα "θέματα της τράπεζας" για να "περάσουν" την πιστοποίηση στο τέλος της χρονιάς, αγνοώντας ως περιττά - άχρηστα ή κι επιζήμια τα μαθήματα όπως γίνονται σήμερα ...

    με πολλή αγωνία
    γιάνης μαΐστρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλούμε τα σχόλια να είναι αντίστοιχα της ανάρτησης και να μην θίγουν την προσωπικότητα κανενός πολίτη.
Ευχαριστώ για τη Συμμετοχή