Κρυπτοσοσιαλδημοκρατία και καπιταλισμός ή Αταξική κοινωνία και Ουμανισμός;

Κρυπτοσοσιαλδημοκρατία και καπιταλισμός

ή

Αταξική κοινωνία και Ουμανισμός;

(Ρεφορμιστική αποανάπτυξη ή Ουμανιστική Αποκαπιταλιστικοποίηση;)

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

Στο δρόμο προς την ισοκτησία και την Άμεση Δημοκρατία

"Μια αληθινή δημοκρατική κοινωνία, μια κοινωνία που θα κυβερνάται από την γενική βούληση, απαιτεί ισότητα ιδιοκτησίας, τέτοια ώστε κανένας πολίτης να μην μπορεί ποτέ να γίνει τόσο πλούσιος, ώστε ν' αγοράζει άλλον, και κανένας τόσο φτωχός, ώστε η ανάγκη να τον κάνει να πουληθεί".

Ζαν Ζακ Ρουσσώ

Όλες οι ιστορικές μορφές κοινωνίας, ταξινομούνται με το κριτήριο της σχέσηςτης κοινωνίας ως σύνολο με τα εκάστοτε κύρια μέσα παραγωγής και εξ’ αυτού διακρίνονται σε κοινωνίες ισοκτησίας-κοινοκτημοσύνης στις οποίες όλοι...

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΥΧΕΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΛΑΩΝ

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 

ΣΤΟΥΣ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥΣ

ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΑΤΗΛΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ

(Θρησκείες και ιερατεία στην εξουσία και στην υπηρεσία της εξουσίας)

Γράφει ο Κώστας Λάμπος 

«Να καταστρέψουμε τους μύθους που,

περισσότερο από το χρήμα και τα όπλα

συνιστούν το τρομακτικότερο εμπόδιο στο δρόμο

μιας ανασυγκρότησης της ανθρώπινης κοινωνίας»

Κορνήλιος Καστοριάδης[1]

Το τέλειο σκηνικό του Φόβου, χτισμένο με μαεστρία πάνω στη άγνοια ή στις όποιες μεταφυσικές ανησυχίες των ανθρώπων, τις οποίες από δύναμη αναζήτησης, έρευνας, αυτογνωσίας, αυτοπεποίθησης, έμπνευσης, δημιουργίας και απελευθέρωσης από το «Φόβο του Αγνώστου», τις υποβάθμισαν σε «Φόβο του Θεού», και σε «Εξουσιαστικό Φόβο»[2] δηλαδή σε μοιρολατρία και συνεπώς σε υποταγή στην εκάστοτε εξουσία. Συνειδητή υποταγή στις ανοησίες, στις ουσίες και στις εξουσίες, για μια χούφτα Δολάρια οι εξουσιαστές και για μια άδεια ζωή γεμάτη ψευδαισθήσεις οι εξουσιαζόμενοι.

Ο Πορτογάλος Νομπελίστας Ζοζέ Σαραμάγκου χαρακτηρίζει τις θρησκείες ‘δεινά της.......

Αντίλογος προς πολιτικούς αλχημιστές

Η Άμεση Δημοκρατία δεν είναι ιδεολογία εποικοδομήματος, αλλά αρχιτεκτονική αταξικού κοινωνικού οικοδομήματος

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

Ζούμε στο μεταίχμιο δυο εποχών, δυό κόσμων και δυό πολιτισμών:

Από τη μια η εποχή της μεγάλης και βαθειάς οικονομικής ύφεσης, των αρνητικών προβλέψεων και της παγκόσμιας πείνας, ο κόσμος του μεγάλου ιδιωτικού πλούτου, της ανεργίας και της απέραντης εξαθλίωσης και ο ‘πολιτισμός’ του Φόβου, της ανασφάλειας, της κρατικής και παρακρατικής..........