ΑΘΕΟΙ ΘΕΟΣΕΒΟΥΜΕΝΟΙ - Του Χάρη Ναξάκη*

ΑΘΕΟΙ ΘΕΟΣΕΒΟΥΜΕΝΟΙ

«Ο θεός είναι νεκρός…παραμένει νεκρός…τον έχουμε σκοτώσει. Πως θα παρηγορηθούμε, οι δολοφόνοι όλων των δολοφόνων; Ότι ήταν ιερότερο και τρανότερο στον κόσμο πέθανε ματωμένο από τα μαχαίρια μας. Ποιος θα σκουπίσει αυτό το αίμα από πάνω μας … Δεν είναι το μεγαλείο αυτής της πράξης πολύ μεγάλο για μας; Δεν πρέπει εμείς οι ίδιοι να γίνουμε θεοί, ώστε να φανούμε αντάξιοι;» (Φ.Νίτσε).

Η τρέχουσα συζήτηση στην Ελλάδα για το θρησκευτικό φαινόμενο συνήθως εξαντλείται στις εγκόσμιες εκφάνσεις του:

Το ότι εμείς είχαμε άδικο δε σημαίνει ότι αυτοί είχαν δίκιο

Γράφει ο Χάρης Ναξάκης* 

«Σκληρός απέναντι στον εαυτό του……σκληρός απέναντι στους άλλους. Όλα τα τρυφερά αισθήματα της συγγένειας, της φιλίας, της αγάπης, της ευγνωμοσύνης, ακόμα και της τιμής πρέπει να καταπνιγούν μέσα από το ψυχρό και μονοσήμαντο πάθος για την επαναστατική υπόθεση…Μέρα και νύχτα πρέπει να έχει μόνο μια σκέψη, ένα σκοπό-την ανελέητη καταστροφή.»

Σ. Νετσάγιεφ, Η κατήχηση του επαναστάτη.

«Το ότι εμείς είχαμε άδικο δε σημαίνει ότι οι άλλοι είχαν δίκιο», με αυτόν τον ευφυή τρόπο ο εκ των ιδεολογικών καθοδηγητών(;) των Ερυθρών Ταξιαρχιών, καθηγητής Α. Νέγκρι, αποτίμησε την ιστορική διαδρομή του ιταλικού αντάρτικου....