“ράκος αποκαθημένης”….

Πριν κάποια χρόνια. Συνταξιδεύαμε με λεωφορείο από Αθήνα για Αγρίνιο. Και, σαν με είδε παπά, άρχισε να απαγγέλλει τον «Ύμνο της Αγάπης» του Αποστόλου Παύλου.

-Είστε εκπαιδευτικός; τον ρώτησα. Μια και έμοιαζε με παραδοσιακό δάσκαλο, απ’ αυτούς, που συνηθίζουν, στα χωριά, να κάνουν και τους ιεροψάλτες.

-Όχι, μου αποκρίθηκε, είμαι εισαγγελέας!

-«Στον ουρανό σε ζήταγα και στη γη σε βρήκα»! του είπα.

αδωνιάδα... του παπα Ηλία

Στο Σαμαρά μην ψάξετε
σχέση με το σαμάρι!
Ή και στο Στουρναρόγιαννη
σχέση με το στουρνάρι..

Αφού σ’ αλλοτινούς καιρούς
σαμάρια και στουρνάρια
τη λεβεντιά μας θύμιζαν
κι όχι άκαρδα κουφάρια…

λάθη αλάθητα!… Από τον Παπα Ηλία Υφαντή

Οϊμέ, σε μας τους δύστυχους! 
κακό, που ’χουμε πάθει, 
η τρόικα και το ΔουΝουΤου 
πάμπολλα κάνουν «λάθη»… 

Λάθος, που αδιέξοδους
μας επιβάλουν όρους, 
που ’καμαν τους μισθούς μισούς 
και πολλαπλούς τους φόρους. 

Λάθος, που η ακάθεκτη 
η ακρίβεια τους καλπάζει 
και βάρη ανυπόφορα, 
απάνω μας σωριάζει…